Alles in één keer...

De vrijdag na de kerst waren we voor het eerst weer sinds 5 jaar op vakantie gegaan... We gingen naar een vuurwerkvrij-bungalowpark in Drenthe! Onze lieve hond Bonnie ging mee! Weg van de herrie hier!

 

Dit was ons uitzicht...

Iedere ochtend zagen we een zonsopgang en iedere avond een zonsondergang...

 

 

Het was een heerlijke week! We hebben ontzettend genoten en in ons tempo de week beleefd... heel erg relaxed dus!

 

 

Maar sinds donderdag, de dag voordat voor dat we naar huis moesten, hing er toch al wel een beetje een zwaard boven mijn hoofd... Meestal als ik weer naar huis ga dan weet ik dat ons 'gewone' leven eigenlijk meteen weer gaat beginnen... de post ligt meestal klaar en telefoontjes moeten weer gepleegd worden... afspraken staan al weer op de kalender... En ik wilde dan ook eigenlijk gewoon niet naar huis want... het werd natuurlijk ook weer 'dinsdag'... dé dag van de grote cardiobespreking in het Sophia... En eigenlijk wist ik wel zeker dat Tony die eerste dinsdag in januari besproken zou gaan worden...

 

Het weekend was best nog heerlijk nagenieten... maar helaas... dé dinsdag kwam natuurlijk ook al snel... zou Tony besproken worden?? 

Om half zes ging de telefoon... En het was natuurlijk onze cardiologe...

En natuurlijk was hij besproken... Iedereen was deze dinsdag aanwezig...

Ik kreeg te horen dat zij besloten hadden om alles in één keer te gaan doen...

Zucht........ Ik wist het wel diep in mijn hart... Zo ook Tony... maar toch... ALLEEN die stent klonk wel erg aanlokkelijk...

 

Maar goed... zij denken, allemaal, dat hij daar niet veel van op zal knappen... dus willen ze toch alles in één keer gaan doen...

Er gaat dan, nu echt, een kunstklep geplaatst worden op zijn Aorta met daar boven een verlengstuk (waardoor hij een stuk kunstaorta krijgt) waardoor de vernauwing boven zijn klep ook gelijk verholpen wordt...

 

Aortakunstklep;

 

 En ze gaan de vernauwing in zijn Aorta verhelpen door daar een plastiek te plaatsen oftewel een patch van of Gore-tex of donorweefsel. Dit doen ze door een snee in de Aorta te maken van boven naar beneden en hier dan een groot ovale patch in te hechten...

De vernauwing waar ze dit gaan doen is hieronder te zien...

 

 

Het wordt een hele grote OK dus... En waarschijnlijk een hele lange daar dit zijn 5e openhartoperatie is en het door het littekenweefsel steeds moeilijker wordt om bij de juiste plekken te komen daar dit voorzichtig los gemaakt moet worden...

 

Zij denken dat zijn linkerkamer deze drastische verandering wel aan zal kunnen. De pompfunctie is nog goed alleen kan de linkerkamer niet meer ontspannen... Hij is niet meer flexibel maar stijf en de wanden verdikt... Hopelijk kan dit zich nog wel herstellen met de tijd...

Tony zijn hart zal zeker moeten wennen aan deze nieuwe situatie en dit zal een poos duren... Ook voordat we waarschijnlijk resultaat zullen zien...

(Ook zal hij voor de rest van zijn leven bloedverdunners krijgen, wat ook ingesteld moet gaan worden na deze OK.)

 

Alles gaat natuurlijk tot in de puntjes geregeld worden voor onze dappere held... De cardiologe ging zijn therapeute al op de hoogte brengen en ook de medisch maatschappelijk werkster waar ik vaak mee praat, zodat zij a.s. dinsdag gelijk (weer) met ons aan de slag kunnen ;) Tony ter voorbereiding en ik om alle puntjes op de i te gaan zetten voor een zo comfortabel mogelijke opname voor mijn manneke.

Zo ook ging de cardiologe de IC al verwittigen. Er zal waarschijnlijk een IC arts bij ons operatief gesprek aanwezig zijn zodat iedereen ook daar op de hoogte zal zijn van Tony. Want zei de cardiologe, Tony moet hier niet alleen lichamelijk maar ook mentaal goed uitkomen na al zijn harde werk van het afgelopen jaar...

(Ook kunnen we onze voorkeuren wat betreft o.a. medicatie en verpleging hierdoor alvast bespreken)

 

Wij hebben eigenlijk voor het zeggen wanneer het gaat gebeuren... De professor (hartchirurg) is er klaar voor... Dus dit zal zijn zodra Tony zijn therapeute 'klaar' met hem is... Zodra alle puntjes op de i staan...

We streven voor de 2e helft van februari wat denk ik wel zal lukken want Tony staat er open voor! Hij is het nu echt zat, die moeheid, dat wachten... hij 'wil' het nu ook eigenlijk wel... Al vindt hij dit wel erg raar klinken want niemand wil dit natuurlijk ;)

 Maar hij gaat ervoor zei hij...

En ik vind dit toch wel weer zo ontzettend en ongelofelijk knap van hem...

Wat een dappere superheld is het toch! 

 

En natuurlijk gaan we er weer voor!

We gaan voor een fittere Tony... Zodat hij na de zomervakantie naar de middelbare school kan en tiener kan zijn! Zodat hij dingen kan doen die hij wil! Grote stoere jongens dingen!

Oh wat gun ik hem dit!! Want oh wat wil hij graag!!

En alleen daarvoor zal ik weer alles doen wat in mijn kunnen ligt om zo sterk mogelijk aan zijn zijde te verblijven...