De feiten en de datum...

Steve en ik hebben afgelopen maandag de 20ste, 2 gesprekken gehad... in de ochtend eentje bij 'onze' cardiologe en in de middag eentje bij de hartchirurg... Gelukkig hadden we tussendoor nog even tijd voor een theetje en een hapje want even ademhalen was wel nodig...

Bij de cardiologe ging het vooral om wat Tony nodig heeft... Dus alle wensen (voornamelijk voor zijn verblijf op de IC) zijn op tafel gelegd en zij gaat dit doornemen met de IC arts... Als alles duidelijk is, wat wel en niet kan, gaat zij met Tony hierover nog in gesprek... Wij horen in de loop van volgende week weer van haar...
Ook vertelde zij dat het verblijf op de IC wel wat langer zal zijn in verband met het gelijk starten van bloedverdunners... het zoeken van die balans zal in het begin heel lastig zijn... met natuurlijk meer kans op bloedingen...
Het was een fijn vertrouwd gesprek... heel erg het gevoel dat er aan alles gedacht is en gedacht gaat worden... dat alles besproken wordt wat nodig is... Zij zei; binnen nu en volgende week weten heel veel mensen wie Tony écht is... en wat er nodig is voor hem om hem hier zo goed mogelijk door heen te begeleiden...
En dit geeft toch wel een heel vertrouwd gevoel!

Het gesprek met de hartchirurg was erg zwaar... zoals altijd natuurlijk... maar dit keer nog wat heftiger daar de operatie toch anders wordt dan wij aanvankelijk dachten... de 2 vernauwingen worden met één prothese verholpen... de vernauwing zit niet zo laag, na de aortaboog, als wij dachten, maar ín de boog...
Hieronder zie je 2 plaatjes... de eerste is een prothese mét aortaklep en de tweede is een de boog-prothese... deze twee plaatjes (én protheses) moet je eigenlijk aan elkaar zien... alles aan één stuk dus... want zo wordt het ongeveer...

 

En zo zal de aortaklep eruit zien...

 

Er kan gelukkig een volwassen maat in wat inhoudt dat deze lang mee kan gaan! Verder is het natuurlijk heel erg afwachten hoe het allemaal gaat verlopen...
Wij kunnen de Professor alleen maar heel veel succes wensen! Wij weten dat hij in geen betere handen kan zijn...
Voor ons is het nu noodzaak om zo goed mogelijk toe te werken naar het overgeven van onze lieverd aan die kundige mensen... wat zal gaan moeten gebeuren op 18 februari... en dit is zeker geen makkelijke opgave... dit is denk ik één van de  moeilijkste dingen wat een ouder 'moet' doen... en daarbij ook nog zorgen dat je lieverd zich óók kan overgeven aan alles wat er staat te gebeuren...

 

Tony zei laatst...

'Voor mij is het het zwaarst tot aan de narcose... want daarna kan ik er niets meer aan doen.........'

Om vreselijk warm van te worden toch want wat een Waarheid... wat een Wijsheid... wat een Overgave...