Vanmorgen was het zó zwaar... Hij was het zó zat... Hij had zulke buikkrampen... En dit al voor de zoveelste keer na een ingreep... "denk je dat je het ergste achter de rug hebt..."
Hij heeft zichzelf zo moeten overwinnen door zich over te geven aan de pijn en ellende om uit zn bed te gaan en op een stoel te gaan zitten... Echt zo hartverscheurend... en toen kwam er die lach... Echt zo hartverwarmend...
Daarna ging t steeds een beetje beter... Nu is hij al aan de wandel geweest... Klein stukje maar toch... Vanavond sondevoeding op 30 ml per uur om te starten... Morgenavond op 50 ml en dan hopelijk toch echt zaterdag naar huis!!
Ontzettend bedankt lieve mensen voor al jullie warme woorden... Steeds weer...
Jonge toch ... zoveel pijn iedere keer opnieuw. Rot voor jou en zeker ook rot voor mama om naar te kijken. Maar jullie zijn z'n sterk team !! -Super- Goed van jou ... al op de stoel en aan de wandel. Stapje voor stapje en dan straks zo het ziekenhuis weer uit. Onze kaars brand deze week ook voor jullie. -XX-
BeantwoordenVerwijderen