2 daagjes voordat ik mijn gezin zou achterlaten om 2 weken in ons Europese Shambhala meditatie centrum in Frankrijk door te brengen voor een heel speciaal programma, was Tony op zijn knie gevallen op school in de lunchpauze... Niks bijzonders... Leek het... Tot hij voor het avondeten naar beneden wou komen... Dit lukte hem niet meer... Zijn knie was wel 5 keer zo dik... Brrrrrrr...
Met hem in de auto gestapt en het Sophia gebeld dat we er aan kwamen...
Het was dus een enorme inwendige bloeding...
Nu snap ik waarom ze zo lang mogelijk uitstellen om bij kinderen kunstkleppen te plaatsen... Nu snap ik waarom ze hen geen contactsporten willen laten doen... Nu snap ik het pas écht wat bloedverdunners kunnen veroorzaken... Je moet er toch niet aan denken dat dit in zijn hoofd ook kan gebeuren...
Ik ben wel weggegaan... Ik moest van mijn mannen... Maar oh wat was het moeilijk... Want nu moest er niet alleen voor Steve maar ook voor Tony gezorgd worden.
Maar het is ze gelukt! Met behulp van een vriendin met een heel groot hart en mijn moeder... En zij zelf hebben ook heel erg hun best gedaan!
Ik heb 2 ontzettend mooie weken gehad en echt ook weer zo ontzettend uitgerust en tot mezelf kunnen komen... Alleen maar gewoon Petra zijn...
Vorig jaar zou ik ook gaan maar toen kon ik niet want toen zat ik aan het sterfbed van mijn vader... Nu lukte het wel... Al werden we wel weer heel erg op de proef gesteld! Over loslaten gesproken...
En Tony zijn knie is nog steeds dik en blauw... 5 weken later... Gelukkig kan hij er al wel weer alles mee!
Dit moest ook wel want ook samen zijn we nog 11 dagen weggeweest! Naar de wonderschone Franse Alpen!
Maar hierover een andere keer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten