Een jaar verder...

Vandaag begint het Tibetaanse/Chinese nieuwe jaar! En vorig jaar natuurlijk ook... Vlak nadat Tony zijn grote operatie onderging... Een nieuwe start... En dat kreeg hij ook... Wat een jaar... En wat heeft hij hard gewerkt!
Eerst 2 keer in de week revalideren, toen 1 keer in de week, en nu 1 keer in de twee weken... Ook is Tony naar de middelbare school gegaan, weliswaar een speciale school voor langdurig zieke kinderen maar toch... Maar hier liepen we al gauw tegen iets aan wat heel logisch is maar waar nooit écht bij stilgestaan is... Doordat Tony door zijn jarenlange slechte conditie in een sociaal isolement is geraakt heeft hij natuurlijk haast geen levenservaringen op kunnen doen... Waardoor het zo lastig was om in een onbekende omgeving met onbekende mensen te zijn... Alle spannende dingen deden wij altijd samen en nu moest hij het alleen doen en dit ging niet... Weken heb ik als anker in de kantine gezeten en toen ging het... Langzaam mijn aanwezigheid afgebouwd en gestopt, na een terugval weer afgebouwd en weer gestopt... En gelukkig gaat het nu goed! Na de kerstvakantie hoefde ik niet meer mee...
Gelukkig kan hij nog steeds één keer in de twee weken komen praten bij zijn therapeute in het Sophia en zal hij dat blijven doen dit jaar want gelukkig begrijpen zij dit alles ook en zien zij dat hij alle steun nodig heeft in het zelfstandig worden!

Met zijn hart gaat het echt veel beter! Hij gaat minimaal 3, soms 4 dagen naar school! Hij gymt mee en wil graag op basketbal! Hij zit haast nooit meer in zijn rolstoel! En... Hij mocht voor het eerst sinds een hele lange tijd een half jaar wegblijven bij de cardioloog!!
Wij hopen zo dat zijn linkerkamer (die stug en dik is) de tijd krijgt om te herstellen... Wij hopen zo dat door zijn betere bloedsomloop zijn longdrukken zullen verlagen... En wij hopen zo dat hij de tijd krijgt om heel veel levenservaringen op te doen, want oh wat verdient hij dit alles!!! 
Nu beseffen we pas écht hoe zwaar en bijna onmenselijk deze (bijna) 13 jaar voor hem, en ons, geweest zijn...

Maar gelukkig hebben er door dit alles ook wel hele bijzondere levenslessen zich geopenbaard! Want jeetje... Als je echt alles steeds moet opgeven... Jezelf steeds moet overgeven... En als je ooit écht oog in oog komt te staan met het bijna verliezen van je kind... dan weet je pas waar de echte levensenergie vandaan komt... Deze komt van liefde en compassie... Waardoor er echt hartencontact is... Waardoor je échte aandacht voor elkaar hebt...
En als dat er is dan is alles goed... Wat er ook gebeurd...

Lieve mensen...  Ik wens jullie een heel mooi en goed nieuw jaar van het houten schaap (geit) toe! Met heel veel hartencontact momenten! Samen!

En dat is nou ook net waar de schaap voor staat;

"The sheep is a symbol of caring and compassion. It is trusting, empathetic, and group-oriented. Wood gives this year's sheep extra pliability and strength. This is a good year for listening, social engagement, and artistic ventures."