Even wennen...

Met Tony gaat het best... Natuurlijk wel moe en best vaak hoofdpijn... Maar hij is blij! Blij om thuis te zijn en ontzettend opgelucht dat het al zo snel voorbij is!
Hij loopt de trap op en zit op zijn bed op de laptop of PlayStation maar neemt zichzelf ook écht goed in acht... Vanmiddag héél de middag op de bank gelegen... Gisteravond gewoon lekker vroeg naar bed gegaan...
En ook eet en drinkt hij best redelijk en ging het met zijn sondevoeding ook goed vannacht...
Nu liggen de eigengemaakte patatjes in de oven... Flinke klodder mayo erbij èn wat bacon en sausages... Nou calorieën genoeg dan weer zou ik zeggen.

Vind het alleen zelf wel altijd héél zwaar, zo in het begin!
Zeker als blijdschap weer zo wordt overschaduwd en we weer verder gaan met leven in onzekerheid en nu zelfs voor een poosje nog tussen hoop en vrees...
Tis me ook allemaal een beetje te snel gegaan... Zo een grote en lange operatie,  zoveel nieuws in zijn hartje... en dan nu al, eigenlijk met best nog veel risico's, toch naar huis...  
Het was wel lekker veilig en overzichtelijk in die container daar ;)
Ik kan door dit alles helaas nog niet zo'n 'blij om thuis te zijn gevoel' voelen...
Dus als ik niet zo reageer dan weten jullie waardoor... want ik moet echt weer even wennen...
Maar natuurlijk wel bedankt voor jullie belangstelling, kaarten pakjes en vele lieve woorden! Ze doen ons nog steeds zoveel goed!! 

Liefs en een fijne avond voor jullie allen!! 