Verslagje van Tony's dagen in het ziekenhuis...

Woensdag 4 augustus was de dag van opname... een dag van wachten op verschillende artsen en onderzoeken...
's avonds heeft Tony nog erg leuk gespeeld met een jongetje van wie zijn zus op dezelfde afdeling lag. Ze hadden veel plezier!

De volgende morgen was het zover... om 7 uur toverzalf op de handen (zodat hij het infuusprikje niet voelt)... Toon zijn nieuwe knuffel van Ingmar krijgt nog een gelukspoppetje om wat hij kreeg van zijn vriendje Timothy en dan is het wachten op het startschot voor de lange reis naar het Thoraxcentrum (een speciaal gebouw speciaal voor hartoperaties enzo, dit staat naast het grote mensen ziekenhuis waar je wel binnendoor naar toe kan)...

Nog even een foto samen met mama met haar mooie jas aan, voordat we rond 8 uur naar de 'slaap' kamer gaan...

Na een vreselijk zware lange wacht konden we weer bij hem zijn... om 3 uur werden we gebeld dat we naar het IC in het Thoraxcentrum mochten komen...

Rond 6 uur was Tony stabiel genoeg om de 'reis' terug naar het IC in het Sophia te maken...

Rond 9 uur 's avonds kon de beademing eraf...

Toen hij voor het eerst wakker werd tuitte hij meteen zijn lippen voor kusjes...

Tussen zijn slaapjes door had hij fluisterend alweer praatjes, zo lief...

Als ik s' nachts belde naar de IC en de verpleegster aan de telefoon kreeg die voor Tony zorgde hoorde ik gewoon een soort vrolijkheid in haar stem als ze het over hem had... en toen we de volgende morgen, vrijdag, al weer vroeg bij hem waren en vroegen hoe was het vannacht zei hij 'het was wel gezellig!'.

Nadat er wat draadjes en buisjes uit zijn buik waren verwijderd gaf hij het 'gezellig zijn' eindelijk op... hij vroeg veel te veel van zichzelf... hield zich veel te groot en stoer... hij moest overgeven en was daarna echt niet lekker... erg duizelig en erg dorstig... maar helaas mocht hij maar één slokje per uur want na een hartoperatie heb je een vochtbeperking... wel mocht hij 's middags een danoontje..

en toen de controles goed genoeg waren mocht Tony om half 4 weer terug naar de medium care afdeling...

Jeetje wat ging het snel...

De volgende dag, zaterdag, begon de pijn, de erge pijn in zijn borst... de morfine (een sterk medicijn voor de pijn) werd verdubbeld...

De volgende dag, zondag, was een hele slechte dag... veel verdriet en overgeven en vreselijke buikpijn... echt 'helemaal niet lekker en helemaal niet leuk'...
Wat hebben we het zwaar gehad samen... maar ook heel fijn!

's Avonds hebben ze de morfine stopgezet (nadat ze het die dag langzaam hadden afgebouwd want waar wordt je ook ontzettend beroerd van en dit legt je darmen stil...)

De volgende morgen, maandag, ging nog even zo verder maar ineens... voelde hij zich veel beter... ik kreeg weer een Tony lach van hem en zijn ogen stonden anders... en ook later op de middag deed hij zijn eerste stapjes weer rond het bed...

Weer even zitten en naar zijn kaartjes kijken...

Mopjes lezen...

De volgende dag, dinsdag, werd er al aan tafel gegeten!

En kwam zijn hartevriendje Timothy op bezoek...

De volgende dag, woensdag, even op zijn site naar zijn berichtjes kijken...

En grote en dappere jongen als hij is heeft hij zelf zijn hechtpleisters er afgehaald...

En die middag kwam zijn vriendinnetje Iris op bezoek met haar zus Sanne en natuurlijk haar moeder... het werd een gezellige filmmiddag met 'het regent gehakballen' en popcorn!

Donderdag kwamen de dokters weer en mocht Tony ook even zelf luisteren...

Deze twee zaalartsen hebben de hele week voor Tony gezorgd... Ze waren erg lief voor hem... net als alle zusters!!

En toen kregen we rond 1 uur het bericht dat we naar huis mochten!!

Wie had dat kunnen dromen na een 3e openhartoperatie... zo volgens het boekje... zo super snel... ik in ieder geval niet!! Tony kreeg super veel complimentjes... want wat was hij ongelofelijk dapper geweest!!